Kiel ĉiuj homoj povas almenaŭ ion lerni

Как все люди могут хоть чему-то научиться

Sed jen, mia eta filo havas saĝon, kiun mi ne havas! Ĉiom da saĝo, kiun mi kolektis, ne montris al mi kion fari, kaj vi, knabeto, devis konsili min!
Anansi, nun tre kolera pri la propra malsaĝon, ĵetis la poton al la tero. La poto frapis grandan rokon, kaj la roko tute frakasis la poton. Ĉiuj pecoj da scio kaj saĝo kuris aŭ flugis en ĉiuj direktoj, tra la tuta mondo, ĝis la plej malproksimaj lokoj.
Kaj ĉiam, ekde tiu momento iu ajn, ie ajn en la mondo, kiu deziras saĝon kaj scion, povas, se li aŭ ŝi vere serĉas, trovi almenaŭ malgrandan pecon.

Но вот, мой маленький сын обладает мудростью, которой у меня нет! Вся мудрость “все количество”, которую я собрал, не показала мне, что делать и ты, маленький мальчик, должен был мне дать совет!
Ананси, теперь очень разгневанный из-за (букв., “про”) собственной глупости, бросил горшок на землю (букв., “в сторону земли”). Горшок ударился об большой камень (букв., “ударил большой камень”), и камень полностью разбил горшок. Все частицы знания и мудрости побежали или полетели во всех направлениях, по всему свету (букв., “через весь мир”), до самых далеких мест.
И всегда, с того момента кто угодно, где угодно в мире, кто желает мудрости и знания, может, если он или она на самом деле ищет, найти по крайней мере маленький кусочек.